الخميس، 27 أكتوبر، 2011

الحب ولا الكرشه

من Magdy Mansour‏ في 23 أكتوبر، 2011‏، الساعة 07:21 مساءً‏‏
كان يوم مش من أيام حياتى الرخمه التقيله وإللى لا لون لها ولا طعم ولا ريحه ...لما هلت أجمل من بدر التمام أه والله ليه بقى لأن البدر مالوش خدود ورديه وعيونها البريئه وساكنها سحر ما يتشبعش منه وشعرها وجمال قدها من الأخر كده هاتعب من كتر الكلام ومش هاقدر أوصف ...عموماً اللى مش مصدق يجى وبنفسه يشوف..المهم أنا قلت يا واد أتلهى على عينك وخليك فى حالك وما تعلقش نفسك فى الحبال الدايبه لا تنكسر رقبتك وقلت فى نفسى إنسى ولا كأنها ضيفه هنا عندنا ليومين وسبحان الله يا جدعان البنت إللى زى لهطه القشطه إتجننت قاعده ليا فى الراحه وفى الجايه ومش قادر أواجه عيونها إللى تسوى الجمل على نارها الهاديه ...خير يارب مالها 
أتارينى اول حد يطنشها عشان كده حطاطنى فى دماغها وفضلت ورايا وياهنايا..... أجوزتنى وبقت مراتى وهاين عليا ابوس جزمة حماتى اللى خلفتها يا سلام يا ولاد الغراب جوزوه أحلى يمامه يا وقعه سوده والغريبه إنها أخر سعاده ومستكترانى عليها  سبحان ربى 
وفى يوم ومن كتر الحلاوه اللى معيشانى فيها نفسى راحت لأكله (كرشه) وشويه حواشى وجبتهم معايا 8 كيلو كرشه على منبار 
ولسه رجلى يادوب خطت جوه باب الدار صرخت فى وشى وزمجرت زى القطط وقالت خليك بعيد وقفلت عليها باب.. قلت لها مالك
قالت أنت ايه اللى أنتى جايبه معاك قلت لها كرشه وشويه حواشى نفسى فيهم ...قالت ما بحبهاش ..قلت ياحبيبتى دا أناعازم صحابى
قالت بسيطه 
هيا الكرشه طلقت من قبلى كام ؟؟...قلت لها سبعه ..قالت وأنا الثامنه  طلقنى وخرجت وأخذت وراها الباب

ليست هناك تعليقات :

إرسال تعليق